Met de rugzak door Thailand en Laos

Met de rugzak trokken we naar het noorden van Thailand en drongen de jungle van Laos binnen, waar guerrillatroepen verborgen opiumvelden bewaken. Dit zijn de regio’s die het meest ongerept zijn gebleven. Het toerisme in Thailand bevindt zich voornamelijk in het zuiden. 

Cultuurverschillen met het Westen

In Thailand zullen we ons aan een aantal mentaliteitsvoorschriften moeten houden. Zo mag je nooit de zool van je schoenen tonen, dat is zeer onbeleefd. Kinderhoofdjes mag je niet met de hand aanraken. Je moet steeds kalm blijven, vriendelijk glimlachen, niet kwaad worden en je stem niet verheffen. Als je iemand om een gunst vraagt moet je je steeds onderdanig gedragen. Soms verwacht men zelfs dat je je echt kleiner maakt door je rug te krommen. De mensen zijn altijd heel vriendelijk, maar achter dat masker schuilt soms een hard persoon dat niet van zijn standpunt zal afwijken.

Eenmaal aangekomen in Bangkok, een megacity vol stinkende tuktuks, zullen we onverwijld de trein landinwaarts nemen. We gaan via Ayutthaya en Chiang Mai naar het noorden, waar de alom bekende Gouden Driehoek ligt. Van daaruit gaan we de Mekong afvaren tot Luang Prabang en via Vientiane terugkeren naar Thailand. Bangkok zullen we voor het laatste houden.

Ayutthaya

In Ayutthaya moeten we vanaf het treinstation met een kleine prauw de rivier over. Ayutthaya was de vroegere hoofdstad van Thailand, gesticht in 1350. Drieëndertig koningen hebben er geheerst. Deze stad staat vol tempels en paleizen en ligt in een groen, jungle-achtig gebied.

Ik raad aan om in Ayutthaya een fiets te huren om de stad te verkennen. Pas wel op, in Thailand rijdt men links.

Het regenseizoen in Thailand loopt van mei tot oktober. Bij helder weer komt er plots een donkere wolk boven je hoofd hangen en dan valt het water in bakken naar beneden. Onweders zijn meestal kort en hevig. 

De hele stad is omringd door rivieren, zo moeten we af en toe de overzetboot nemen. We zagen olifanten en Boeddhabeelden van 20 meter hoog. 

Exotisch eten

Het eten is hier heel bizar, het kan er smakelijk uit zien maar ook wel eens heel vreemd. Meestal sterk gekruid en heel kleurig. Rijst is essentieel om de sterke smaken te neutraliseren. Als je sticky rice vraagt krijg je de rijst die samen plakt in een bolletje. Zo’n bolletje rijst kan je als het ware samenpersen tot een coherent geheel. Als je het dan met grote kracht tegen de muur smijt blijft het waarschijnlijk plakken. De Thaise mensen eten hier de hele dag door. Overal zie je kraampjes en ruik je gekookte rijst en pikante sausjes.

Chang Mai

Na twee dagen Ayutthaya nemen we de nachttrein naar Chiang Mai. Daar vinden we een guest house waar geen kakkerlakken rondlopen. Wel hagedisjes, maar dat is goed, want die eten de vliegjes op.

Chiang mai is een grote stad, veel drukker en minder mooi dan Ayutthaya. Ook hier rijden we met gehuurde fietsen rond, maar het is onveilig door de honderden tuktuks en brommertjes. We bezoeken tempels en marktjes. 

’s Avonds gaan we iets drinken in het Red Light District, na een bezoek aan de avondmarkt. In deze cafeetjes werken veel jonge Thaise meisjes (soms 13-14 jaar). Ze lokken mannen met hun gekir en gelach. Soms zie je wel eens jonge gasten maar ze moeten toch vooral vieze oude mannen plezieren.

Mae Sai

Vanuit Chang Mai gaan we verder met een busje naar Mae Sai, het meest noordelijke punt van Thailand en een klassieke grenspost met een brug over de Mae Kok rivier naar de in Myanmar gelegen stad Tha Ki Lek. De grens is gesloten. Mae Sai is een handelsplaats voor producten uit Myanmar. 

In Mae Sai worden o.a. lakwerk, edelstenen en jade uit Myanmar verhandeld.

Gouden driehoek

Na het middageten rijden we door naar de Gouden Driehoek. Hier komen Myanmar, Thailand en Laos samen. Vroeger werd hier goud voor opium verhandeld. Ondanks strenge maatregelen worden hier nog steeds drugs verhandeld. De chauffeur vertelt ons dat er onlangs iemand betrapt werd op drugssmokkel en de doodstraf kreeg. 

De Gouden Driehoek, het drielandenpunt.

Mekong rivier

Niet ver daarvan staat de ‘Gateway to Indo-China’. De 4800 meter lange Mekong rivier loopt door China, Myanmar, Laos, Thailand, Cambodja en Vietnam. Het regent pijpenstelen. Een prauw, die vol water druppelt, moet ons naar de overkant in Laos brengen.

Hier zal ons grootste avontuur beginnen. Laos is een dunbevolkt land. Er zijn bijna geen wegen, de enige weg door de ondoordringbare jungle is de Mekong rivier. In deze rivier zouden de ‘Queen of Nagas’ zwemmen; de drakenvissen waarmee vele tempels versierd zijn. Rond de ‘Queen of Nagas’ bestaat een mythe die vergelijkbaar is met de Yeti of het monster van Loch Ness. 

De Mekong is een van de belangrijkste rivieren in Azië.

Amerikaanse soldaten houden een ‘Queen of Nagas’ vast. De echtheid van deze foto is moeilijk te controleren.

De Mekong is allesbehalve veilig. De bruine rivier heeft veel draaikolken en sterke stromingen. Er gaan vele verhalen over mensen die in het water vielen en niet meer terugkwamen. Zo was er een vrouw op het dak van een boot geklommen om een foto te nemen van het prachtige berglandschap. Door een plotse schok viel ze in het water. Na een paar minuten merkte haar vriend het op. De boot voer terug maar ze was al verdronken.

Er zijn 2 mogelijkheden om in Luang Prabang te geraken: met de slowboat of de speedboat. Met een speedboat ga je sneller, maar je betaalt veel meer. Bovendien word je kletsnat en hoor je voortdurend een zwaar motorgeluid. Onze slowboat zal twee dagen door de jungle varen. 

De slowboat

We zouden om 11 uur ’s morgens vertrekken, maar er blijven maar mensen instappen. Het giet van de regen en het wordt al snel een slijkboel. Uiteindelijk zit de boot stampvol en beginnen we te varen richting Pak Bang, een klein dorpje in het oerwoud waar we de eerste nacht zullen doorbrengen. 

Al snel gaat het verhaal de ronde dat er de vorige nacht 10 mensen op de boot hebben moeten slapen, omdat er meer toeristen zijn dan kamers. Wanneer we aankomen in Pak Bang is er een stormloop. Sommige mensen springen al naar de kant voordat de boot is aangemeerd. Iedere groep heeft iemand voorop gestuurd om alvast een kamer te huren. We slapen in een echte bamboehut met muskietennet over de bedden.

Om 23 uur valt de elektriciteit uit omdat in elke kamer van het guest house (in totaal 6 kamers) de waaier opstond. Het giet heel de nacht door. Er komt zelfs een kleine modderstroom in onze kamer van de heuvel waartegen onze hut gebouwd is. Gelukkig staat mijn rugzak op een stoel. Het toilet is aan de overkant van de straat. We moeten ons hier douchen met regenwater. Toch een van de nachten waar ik de leukste herinneringen aan zal overhouden.

De volgende dag is het beter weer. We zien prachtige groene heuvels, landschappen als Chinese aquarellen. 

Luang Prabang

Luang Prabang

In de namiddag komen we aan in Luang Prabang. Het is er schitterend. We slapen in Phousi Guest House (spreek uit als pussy), genoemd naar de groene berg Phousi Mountain die het beeld van Luang Prabang overheerst.

Die avond ga ik en mijn zus iets drinken met enkele Thaise meisjes die we op de boot hebben leren kennen. Ze zeggen dat we bier drinken alsof we ‘dorstig’ zijn, maar we drinken helemaal niet veel naar westerse maatstaven. Zelf zijn ze na één pintje al beneveld. Het cliché dat je een Aziaat makkelijk onder tafel drinkt klopt hier.

De volgende dag klimmen we via vele trappen de berg op naar de heilige tempel, en genieten van het magnifieke uitzicht. Sommige trappen zijn versierd met de ‘Queens of Nagas’, de legendarische drakenvissen.


In de namiddag slenteren we door centrum van Luang Prabang. Plots springt er een aapje naar mijn broer zijn gezicht. De ketting was net lang genoeg zodat het aapje hem kon krassen op zijn neus. 

Voor het slapen ga ik met mijn zus nog een wandeling maken. Wanneer we in het duister op een bankje zitten komen er twee Laotianen bij ons staan om een joint te rollen. Ze vragen ons of we wat opium willen kopen. Een van de gasten haalt een bruin plakje tevoorschijn. 

Na een paar dagen in dit groene oord gaan we naar de hoofdstad van Laos, Vientiane. Dat Aziaten gemiddeld kleiner zijn dan Europeanen ondervind ik door de beenruimte in de bus. Mijn knieën drukken in de zetel voor mij. De benen strekken is onmogelijk.

De buschauffeur rijdt zo snel door de scherpe bochten en over de hobbelige zandwegen dat iedereen moet kotsen. We hadden gelukkig geen ontbijt genomen. Het eerste deel van de rit rijden we door een vrij oud gebergte, afgeronde bergen, overal oerwoud. Hier en daar zien we authentieke huisjes, meestal op palen en met een bamboedak.

Het tweede deel van de rit is vlakker. Hier zien we groene rijstvelden waar boeren in traditionele kleren en met kegelvormige hoeden op werken. 

Vientiane

Vientiane is niet erg indrukwekkend voor een hoofdstad. Deze stad ligt ook aan de Mekong rivier.

We hebben geluk. Vandaag zijn het Boeddhafeesten (begin van de vasten). Iedereen offert snoep of geld zodat alle monniken er een zak vol van hebben. Ook hier bezoeken we vele tempels. Die tempelbezoeken vormen een rode draad in de hele reis. 

De volgende dag gaan we de grens terug over naar Thailand. Dat gaat hier via een brug over de Mekong. Dat corruptie welig tiert, manifesteert zich voornamelijk aan grensposten.

De douaniers verzinnen altijd een reden om fooi te verdienen. Vorige keer was het omdat het weekend was. Deze keer moeten we meer betalen omdat het na 16 uur is. We stonden echter al in de rij om 15.50 uur met maar één persoon voor ons, maar de grenswachter werkte zo traag dat we pas om 16.05 aan de beurt kwamen. Er ontstaat een discussie tussen mijn vader en de douanier. Het probleem is dat je moeilijk kan onderhandelen, als ze willen laten ze je gewoon niet door.

Nakhon Ratchasima

Vanuit Kong Nang, de eerste stad over de grens nemen we de bus naar Nakhon Ratchasima. Nakhon Ratchasima is een echte stinkstad. Door de hitte overheerst de geur van uitlaatgassen. Je kan er gewoon niet ademen, zeker niet waar al de ronkende bussen staan. Vele mensen dragen een maskertje. Hier word je niet oud.

Phi mai

Na een nacht in een kakkerlakkenkot te slapen vluchten we uit deze stad en nemen we de bus naar Phi Mai. Daar bezoeken we een Jungle Book-achtige tempel. 

Omdat Phi Mai aangenaam en rustig is blijven we hier slapen. Op een markt zien we ratten op een stokje, geroosterde kakkerlakken, maden en sprinkhanen. Allemaal delicatessen. Ik vraag of ik eens een sprinkhaan mag proeven. Net voor ik de kleine reus in mijn mond wil steken houdt de man me tegen. Hij breekt de twee achterste springpoten eraf. Daar zitten weerhaakjes aan. De sprinkhaan is krokant en smaakt naar nootjes.

Terug naar Bangkok

We zitten nu op de bus naar Bangkok. Er staat een zeer flauwe Aziatische film op. De mensen van hier vinden het precies wel grappig. Ze kunnen goed lachen met kinderlijke slapstick humor. Daarna volgt een Amerikaanse film waarin stukken gecensureerd zijn. Als er bloot in de film komt valt het beeld even weg. 

Tot nu toe waren de tempels een plaats waar we tot rust konden komen. Dit is in Bangkok niet meer waar. Het wemelt hier van de toeristen. De prijzen liggen hier ook veel hoger.

Het tempelcomplex ‘Royal Palace’ is hier veel groter en glamoureuzer (overal met goud versierd), maar daarom niet mooier dan de vorige. 

Royal Palace

In de namiddag willen we naar de wijk gaan waar de nieuwe shoppingcentra zijn. Een tuktuk taxi biedt ons een rit aan voor 15 bath, een beetje verdacht. We proberen het toch. Als we merken dat hij niet het juiste traject volgt en richting buitenstad rijdt willen we uitstappen. Hij wil echter niet stoppen, hij zegt dat hij een kortere weg neemt. Dankzij de verkeersdrukte is hij verplicht om te stoppen. Van deze gelegenheid maken we gebruik om uit te stappen. De man wordt agressief. We geven hem 15 bath. Ik denk dat we net ontsnapt zijn een overval. 


De winkelbuurt is heel luxueus. Het is de chique coté van Bangkok. De shoppingcentra liggen in hoge buildings. Qua architectuur is het hier veel moderner dan andere stadsgedeeltes. 

Het stikt hier van de mensen, een mierennest lijkt het wel. Na vier uur wandelen zijn we het dan ook kotsbeu, we keren terug met de skytrain.


Achteraf in ons guest house aangekomen wordt alles duidelijk. Het bordje dat er hangt beschrijft volledig de situatie die we voorheen hadden meegemaakt.

NEW GUESTS BEWARE

BEWARE OF WELL DRESSED PEOPLE AROUND KAOSAN OR GRAND PALACE, AT EVERY TEMPLE WHO WANT TO SPEAK WITH YOU. THEY WILL ORGANISE GEM FACTORY CHEAP TUK TUK FOR TOUR AROUND TOWN FOR 10-20 BATH AND THEN TO SELL GEM AND DIAMOND SHOPS. DON’T GO! BEWARE! THEY ARE GANGSTER!

Waarschijnlijk word je dan in een winkel met nepsieraden geloodst en word je gedwongen om voor veel geld aan te kopen.

’s Avonds trekken we er op uit om de bekende wijk Pat Pong te bezoeken. Pat Pong is het centrum van de seksindustrie in Bangkok. In deze wijk vol bars kunnen ook gays hun gading vinden. Ze delen hier zelfs de ‘gay guide’ uit van Thailand.

We stappen een bar binnen om eens te zien wat het is. ’t Is een tweederangsbar. De meisjes kunnen niet dansen en hebben geen mooi figuur. Een paar degoutante truckjes kunnen ze wel (pingpong balletjes uit hun vagina afschieten e.d.). Ook met het bier worden we in het zak gezet. Eerst proberen de bazen ons een te hoge rekening aan te smeren, dan blijkt het bier ook nog eens slecht te smaken. Ze hadden de bierflesjes geopend opgediend. Waarschijnlijk gieten ze hier de restjes bijeen. 

Voor ons zitten twee oude blanke venten. Ze betalen om elk twee Thaise meisjes mee te nemen naar hun hotel. Pat Pong is de plaats vooral toeristen hun obscene seksgedachten kunnen waarmaken. Opmerkelijk is dat er hier veel omgetoverde mannen in bars dansen. Ladyboys of womanboys noemen ze dat hier. 

Ze zijn niet allemaal even goed omgebouwd, maar sommige ladyboys zien er wel als echte vrouwen uit.

Het is al laat. We zijn gedwongen een taxi terug te nemen naar ons guest house. De taxichauffeur lijkt op het eerste zicht sympathiek, maar al snel blijkt ook hij een profiteur te zijn. Hij doet alsof hij geen Engels verstaat en rijdt plots volledig de verkeerde richting uit, alsof hij de weg niet kent in Bangkok, waardoor we veel meer moeten betalen.

Bangkok heeft duidelijk twee kanten. Enerzijds een fascinerende stad waar veel te ontdekken valt, anderzijds een oord van liegen en bedriegen. Enerzijds wordt seks gecensureerd in films, anderzijds worden talloze kindjes verkocht aan de prostitutie, genoodzaakt door armoede.

De volgende dag maken we een boottocht door de waterwegen of 'Klongs', bekend van de drijvende markten. Langs het water staan houten huisjes op rotte palen. De huisjes zelf zijn ook al niet meer in goede staat. 

De mensen leven hier in erbarmelijke omstandigheden. De kinderen spelen in water waarin veel rommel drijft en waar de riolering in uitmondt. 

In de namiddag bezoeken we het grootschalige Chinatown. Hier kan je heel de dag door diverse hapjes op straat eten en er zijn veel smalle steegjes waar levende vissen en andere onaantrekkelijke zee-creaturen uit emmers water springen.

’s Avonds halen we flessen Singha bier in de 7-eleven shop en bekijken we de nationale sport van het land: Muay Thai. Getalenteerde kinderen krijgen van jongs af aan een Spartaanse training in Thaiboks. Als de Thai groter van gestalte waren zou de wereldkampioen K-1 waarschijnlijk een Thai zijn.

Koh Chang

De laatste dagen zullen we als gewone strandvakantie doorbrengen op het eiland Koh Chang. We slapen in een huisje op het strand met zicht op zee. ’s Avonds drinken we verse kokosmelk aan het kampvuur met de Thai.

Na een wandeltocht door een tropisch woud komen we bij een waterval. Het is een paradijselijk plekje, overal groen, rotsen en helder water waar veel vissen in rondzwemmen. 


Vrijgezellen hoeven in Thailand niet alleen rond te reizen. Je kan hier een Thais meisje of een jongen huren voor een week of meer. Zo zagen we op de boot van Koh Chang naar het vasteland twee nogal zwaar gebruinde mannen, tegen de 50 met een roodverbrande huid. Beide hadden een Thaise vrouw aan hun zijde, duidelijk gehuurd. Ze waren heel de boottrip vuile moppen aan het maken.

Ik heb nog nooit op drie weken zoveel onbekende, nieuwe dingen gegeten. Dikwijls eet je een stuk waarvan je niet weet waarvan het afkomstig is. Deze reis heeft me ook het verschil tussen de Westerse en Aziatische mentaliteit duidelijk gemaakt. Aziaten zijn ingetogen en bedeesd. Het was een aanvullende levenservaring. Nu maar hopen dat er thuis geen vette kakkerlak uit mijn rugzak spurt om zich te nestelen en vermenigvuldigen.

Een dagje surfen in Gran Canaria

Drie weken lang was de zee zo plat als een vijg. Vandaag heeft Neptuno ons rijkelijk beloond: 3 meter hoge golven aan de vuurtoren van Maspalomas. Terwijl ik dit schrijf loopt het zeewater nog steeds uit mijn neus en oren.

De weersvoorspellingen waren al positief, de wind en de stroming zaten goed, maar wat we nu beleven overtreft alle verwachtingen. Het is redelijk druk in het water. Ik tel zo’n dertigtal surfers. Naast mij komt een local aangepeddeld. Hij zegt me dat ik op een strand wat verderop moet gaan surfen. "Deze plek is alleen voor Canario's." En wat gaat onze held daar aan doen? Zijn papa halen? Wat een ezelsveulen. Hij mag zelf opkrassen. Hij weet niet dat deze gringo speciaal in Gran Canaria is komen wonen om te surfen. Doet me denken aan die keer in Tenerife. Nadat ik in botsing was gekomen met een surfer werd ik omsingeld door een paar choro's. Een van die loco's wou mijn kop inslaan met zijn surfboard.

Vanaf 17.00 uur komt een lange reeks van hoge golven aanzetten. Joekels. Ze zijn perfect gevormd. Ze beginnen langzaam te krullen en rollen over de hele breedte. Het vervelende met hoge golven is dat als ze juist voor je neus breken je moeilijk voorbij de branding geraakt. Om achter de branding te geraken moet je jezelf als een paard op een schaakbord bewegen, in een boog rondom het breekpunt. Als je recht door de dikke schuimkoppen probeert te crawlen geraak je er bijna niet voorbij. Tegen de oceaan sta je soms machteloos. Als je een ton water over jezelf krijgt spoel je telkens weer 5 meter achteruit. Op TV zie je beelden van mensen die surfen, maar je ziet nooit hoe vermoeiend het is om tot achter die branding te zwemmen.

Achter de branding is het daarentegen zeer rustig. De surfers liggen te dobberen in het water en kletsen wat. Iedereen geniet van de warme zon en het verfrissende zeewater. Opeens fluit er iemand. “A la derecha!” Rechts in de verte zien we een sterke bolling in de horizonlijn verschijnen. Een nieuwe reeks hoge golven is op komst. Iedereen begint naar rechts te peddelen. Golven komen meestal in reeksen. Als je de eerste mist kan je een van de volgende nemen. Vaak is de tweede golf net iets hoger als de eerste in een reeks. Vele reeksen golven vormen samen een swell. Een swell duurt meestal 1 tot 4 dagen. Een swell wordt vaak gecreeërd door een storm in de oceaan, en kan duizenden kilometers afleggen alvorens op de kust te breken.


Het eerste wat je leert is het inzicht waar de golf precies gaat breken. Dat zie je aan kleine details in de vorm. Je hebt even de tijd om naar voor of naar achter, naar links of naar rechts te peddelen om je goed te positioneren. Ideaal is om de golf in te peddelen net voor dat hij gaat breken.

Op een bepaald moment wordt peddelen overbodig en begint de golf de plank te stuwen. Vanaf dan kan je gaan staan. Op dat moment staat de golf op zijn steilst en kijk je vanaf een muur naar beneden. Je glijdt razendsnel over het water. Als je dan valt zit je in een draaiende wasmachine, onderhevig aan de grillen van moeder natuur. Hopelijk word je niet met je schedel tegen het vulkanisch rif gekegeld. Zolang je blijft staan ben je king of the ocean. Wat surfen echt verslavend maakt is de zeelucht. In de zeelucht zitten fijne deeltjes zout en jodium. Na een paar uur surfen heb je altijd een opgewekt en euforisch gevoel.

De zon gaat onder. Tijd voor de laatste golf. Can't stop won't stop. Aan de kant van het water staat een tekst in een steen gebeiteld: locals only. De meeste surfers zijn hier relaxed, maar als er bakken golven zijn en het is druk zitten er wel eens snuiters bij die je proberen weg te sturen.

Onbegrijpelijk dat er mensen zijn die hier wonen en niet surfen. Dat zou hetzelfde zijn als in een skigebied wonen en niet skiën.

Verkooptips en verkooptechnieken voor reisleiders

Werk je als reisleider en heb je slechte verkoopresultaten? Hoe kan je deze verbeteren? Maak je geen zorgen, je hoeft geen natural talented salesman te zijn om goede resultaten neer te zetten.

Als je een topverkoper wil worden, dan moet je de volgende tips doornemen en toepassen.

Opmerking: deze tips zijn minder toepasbaar op andere verkoopsituaties zoals B2B, omdat verkoop in het reisleidergebeuren een zekere vorm van hard selling is. Bij B2B ligt de focus meer op het uitbouwen van een lange termijnrelatie met de klant. Tijdens de infomeeting wordt een bepaalde emotie opgebouwd, wanneer het momentum bereikt is, moet de verkoop gesloten worden. Men moet het ijzer smeden als het heet is.


Deze technieken heb ik o.a. aangeleerd van managers en collega’s.

1. Leren door imitatie: kijk wie de beste verkoopresultaten in het team haalt. Volg informatiebijeenkomsten van topsellers. Maak notities van de meest overtuigende argumenten, die gebruik je achteraf zelf in je meetings.

2. Maak een verkoopscript. Voor grote groepen bestaat er een one best way benadering. Denk eens na hoe je iets op de meest aantrekkelijke manier formuleert.

3. Vraag aan andere mensen om je meetings bij te wonen en feedback te geven. Sommige fouten zie je zelf niet. Maak op basis hiervan een standaardlijstje dat je eventueel aanvult maar zeker geregeld raadpleegt tot het in je geheugen gegrift staat.

4. Verkoop begint al bij de transferspeech. Het enige moment wanneer je al de gasten ziet is bij de luchthaven. Leg uit waarom het zo belangrijk is dat de gast de volgende dag aanwezig is op de meeting.

5. Neem genoeg tijd voor een meeting. Indien mogelijk 30 minuten voor 2 personen, 1 uur voor 10 tot 20 personen, 1,5 uur voor 40 personen.

6. Een goede positie ten opzichte van het publiek is noodzakelijk zodat beeld en geluid degelijk overkomen. Plaats stoelen in een halve maan, bij voorkeur geen 180° want dan heb je mensen die zijdelings van je zitten.

7. De twee belangrijkste fasen zijn de intro en het slot. Je krijgt maar één kans voor een eerste indruk. Bij de intro moet de gast het gevoel krijgen dat hij welkom is en dat jij er bent om hem te helpen. Een openingszin kan zijn: “Wie is er hier al eens geweest?” Dan weet je onmiddellijk of er repeaters zijn en wat je wel of niet kan aanbieden.

8. Structureer. Begroeting/infomap/hotel/nabije omgeving/ruimere omgeving/slot. Vermijd blokverkoop. Verwerk de excursies in een verhaal. Aan de hand van een kaart en foto’s kan je een virtuele reis maken. Je vertelt bijvoorbeeld iets over de haven en dan breng je de boottochtjes aan.

9. Er is een verschil tussen een meeting en een gesprek. Zitten er twee mensen voor je dan vertel je geen standaardverhaal maar doe je een specifieke behoefteanalyse. “Hoe had u de vakantie zelf voorgesteld? Wat zou u graag doen deze vakantie? Actie, avontuur, natuur of cultuur? Wilt u iets van het eiland zien?” Als de gast zegt dat hij alleen maar hier is om uit te rusten bied je iets aan uit het programma om te relaxen. “Vindt u een boottocht leuk?” Begin met open vragen (wat, hoe, waar) en eindig met gesloten vragen (ja- of nee-antwoord).

10. Argumenteer. “Er is niets leuker dan een dagje te gaan zeilen, de frisse zeelucht in te ademen en tegelijkertijd nog een mooi bruin kleurtje te krijgen.” Of: “Een frisse bries door uw haar, geen 200 schreeuwende kinderen rond u.” En: “U kan in het diepe en koude water duiken.”

11. Het beslissingsproces om iets te boeken bestaat uit verschillende elementen:
-Eerst voldoende informatie geven: als de gast nog onbeantwoorde vragen heeft over het hotel, bankautomaat, dichtstbijzijnde winkel, openbaar vervoer of de terugvlucht zal hij minder goed luisteren naar excursies. Geef ook info tijdens het aanbrengen van excursies, anders krijgt de gast het gevoel dat je alleen maar wilt verkopen.
-Het inspelen op behoeften, het oproepen van emoties.
-Sympathie voor de verkoper bepaalt of iemand iets koopt. Speel je eigen persoonlijkheid uit en gebruik humor.
“Goedemorgen, is iedereen goed geïnstalleerd? Waren de bedden niet te hard?”
“U mag me altijd bellen op mijn nummer, maar als u om 3 uur ’s nachts een blaadje wc-papier nodig hebt moet u met niet wakker bellen, dat kan u evengoed aan de receptie vragen.”
“Pas op voor zakkenrollers in de souk, draag een heuptasje en steek er een schorpioen in!”
“De quadtour is de snelste manier om bruin te worden in Tunesië, pas wel op, als u achteraf een douche neemt is uw kleurtje er terug af.”

12. Geef insidertips en waarschuw voor mogelijke gevaren zoals gauwdieven of timesharingverkopers op de straat. Dit wekt vertrouwen op.

13. Zorg voor interactie met het publiek. “Heeft er iemand een idee hoe hoog de Pico Del Teide is?” of “Kent er iemand de nationale sport van het land? – Afpingelen.”

14. Wees persoonlijk. Toon oprechte interesse. Mensen zijn geen producten. Wanneer je een verhaal afratelt als een automatisme werkt het niet meer.

15. Praat luid en duidelijk, op een rustig tempo met pauzes.

16. 80 % van de beslissing is emotioneel, 20 % rationeel. Emoties overtuigen meer dan feiten. De beslissing om iets te kopen gebeurt vanuit buikgevoel.

17. Speel in op gevoelens. De belangrijke m.b.t. verkoop van excursies zijn: tijdsbesparing, nieuwsgierigheid, spanning/sensatie/avontuur, zintuiglijke ervaringen, gemak/comfort, zekerheid/veiligheid, prestige/imago, informatie, sociaal contact, liefde/seksualiteit en authenticiteit.

18. Gebruik prikkelende werkwoorden om gevoelens op te roepen: “Geniet, ontdek, beleef, bewonder, ruik, proef, zwem, …”

19. Zoek naar originele uitdrukkingen om gevoelens op te roepen in de excursies:
Sensatie: “Na een dagje in het waterpretpark zit u vol adrenaline.”
Imago: “De Bandamakrater is de mooiste plek van het eiland, die moet u zeker gezien hebben.” Of: “Het vulkaanlandschap werd gebruikt voor opnames van de film Planet of the Apes.” Of: “De Masca-wandeling staat op internet bij de top 10 hikings van Europa.”
Gemak: “De bus komt u hier ‘s morgens afhalen en zet u ’s avonds terug af aan het hotel.”
Informatie: “De gids gaat u alle interessante weetjes over het eiland vertellen.” Of: “Leer de oudste en diepste tradities van Turkije kennen.”
Rust: “Tijdens de wandeling bent u ver weg van het strand, de parasols en de toeristen. U komt direct in de vakantiestemming.”
Sociaal contact: “Maak kennis met de gastvrijheid van de berbers, dat zijn hele warme mensen.”
Authenticiteit: “U ziet het echte gezicht van Marokko. Ontdek hoe de mensen hier oorspronkelijk leefden.”
Exclusiviteit/avontuur: “Met de jeep gaat u off-road, u neemt kleine paadjes die u zelfs niet met een huurauto kan nemen.”
Sfeer/activiteit: “In het dorpje Sidi Bou Said moet u een typisch café binnen gaan, een muntthee bestellen en van de sfeer genieten.”
Nieuwsgierigheid/activiteit: “Wat u daar allemaal gaat zien ga ik nog niet verklappen, maar u kunt er hele leuke vakantiefoto’s nemen.”
Voordeelstreven: “U betaalt slechts 20 euro. Gaan we lachen? Dat is spotgoedkoop!”
Liefde/seksualiteit: "Wie is er nog single? Dan heb je geen excuus om niet mee te gaan op de discotour!”

20. Spreek tot de verbeelding.
“Beeld u in dat u op het eiland La Gomera aankomt, volledig groen, tropisch en bijna onbewoond.”
“Als u met deze boot meevaart, dan wordt u omringd door groepen walvissen en dolfijnen. Rond deze tijd van het jaar zijn er veel babydolfijntjes, die zijn heel speels en springen uit het water.”

21. Spreek in gebiedende wijs, niet “u kan” of “u mag.”
“Als u na een excursie zin hebt om op eigen houtje in de bergen te trekken, huur dan een auto.”

22. Vermijd woorden die twijfel uitdrukken: eventueel, misschien, waarschijnlijk, …

23. Een zeer effectieve techniek is de nutsformulering. Die bestaat uit het herkennen van behoeften en het voorstellen van een oplossing. Je laat duidelijk het voordeel van een actie zien. De overbrugging wordt meestal gemaakt door “Als...dan…”
“Als u een onvergetelijke ervaring van Tunesië wil hebben, dan moet u de Sahara Explorer doen. Neem dan nog een dagje Tunis, Carthago en Sidi Bou Said erbij, dan hebt u een behoorlijk plaatje van Tunesië.”
“Alles wat u hier ziet is nieuw en modern, als u echt het authentieke Tenerife wil ontdekken en de prachtige natuur bewonderen, dan moet u zeker en vast eens het binnenland intrekken.”
“Als u alle blikvangers van het eiland op één dag wilt zien, dan moet u de eilandrondrit doen.”

24. Gebruik sloganeske taal (oneliners).
“Dat zijn twee vliegen in een klap.”
“Dat is de mooiste ervaring van uw leven.”
“Een show om nooit te vergeten.”

25. Oefen voor de spiegel. Gebruik de overtuigende expressies wanneer je iets vertelt. Het is belangrijk met iedereen oogcontact te hebben en oogcontact te houden. Sommige gasten trekken meer aandacht als anderen. Verdeel je aandacht gelijk.

26. Gebruik tijdens de meeting uitdagende activeringszinnen.
“U kan geen week aan het zwembad van het hotel blijven liggen, dan gaat u niets gezien hebben! U moet een beetje variatie in uw vakantie brengen!”
Knipoog naar iemand. “Jij wilt dat wel graag doen hé!”

27. Gebruik tijdens de meeting fotomateriaal. Een beeld spreekt meer dan duizend woorden. Gebruik grote foto’s voor grote groepen.

28. Het slot is het allerbelangrijkste deel. Maak een appèl.
“Een ideale vakantie is een combinatie van zon, relaxen, natuur, cultuur en avontuur. U kan zich hier zeker en vast niet vervelen. Als u graag een excursie wil boeken, dan kan u nu bij mij reserveren. Bekijk het nog even, ik ben hier nog even voor u.”

29. Wanneer iemand na het slot een meteen klacht wilt aanbrengen, durf dan te zeggen dat je eerst de excursies gaat reserveren en achteraf samen naar een oplossing zal zoeken, anders gaat het momentum dat je hebt opgebouwd verloren.

30. Controleer je lichaamshouding. Op het moment dat je verwacht dat de mensen gaan boeken mag je niet naar voor leunen, dat wijst op behoeftigheid. Wees niet inhalig, denk: “Ik stel het gewoon voor, dit is het.”

31. Stel een gesloten vraag om de verkoop te sluiten.
"Kàn ik alvast iets boeken voor u?”
“Wat denkt u daarvan, kan ik dat zo vastleggen voor u?”
“U wilt graag mee op de jeepsafari?”
De intonatie van deze vraag moet klinken als “Dat doen we toch!” Het is een retorische vraag. Een vraag waar je alleen maar ja op kan antwoorden. Vergeet achteraf niet te bedanken voor de inschrijving.

32. Probeer zo veel mogelijk mensen onmiddellijk te laten boeken. 80 % van de mensen komt niet meer terug. Zeker Nederlanders moet je op het moment zelf laten boeken of ze gaan kijken, vergelijken en elders boeken.

(Uitzondering: bij verre bestemmingen hebben de mensen een lange reis achter de rug, een jetlag en ze blijven gemiddeld voor een langere tijd op de bestemming, direct boeken is beter maar niet noodzakelijk)

33. Herken signalen en reageer adequaat. Als de gast vragen stelt over een uitstap zoals: “Is dat ver rijden?” twijfelt de gast nog en is hij op zoek naar een meerwaarde. Dan kan je bijvoorbeeld zeggen: “Dat is een zeer mooie route.”

34. Je kan goedschiks afronden of een beetje overdrijven. Bijvoorbeeld een boottocht van 2,5 uur is 3 uurtjes. Anderhalf uur rijden is een uur rijden. Op zulke momenten is het soms noodzakelijk om een klein beetje aan te passen om mensen over de streep te trekken. Lieg niet over essentiële elementen want dat keert zich tegen jou.

35. Je kan wat pushen.
“U moet zelf beslissen, maar vergeet niet, een bruin kleurtje blijft voor enkele weken, een mooie vakantieherinnering is voor altijd.” Sterk oogcontact is hier essentieel omdat dat de geloofwaardigheid kracht bijzet.

36. Als de gasten vragen om later terug te komen kan je zeggen: “Het is beter om nu een planning voor uw vakantie te maken, als u later terugkomt bestaat de kans dat het al is volgeboekt.”

37. Omgang met tegenargumenten. Een typische fout is het argument direct van tafel vegen. Neem het tegenargument serieus. Geef de gast eerst gelijk.
“Ik zou er nog even over willen nadenken. - Natuurlijk, ik zou er ook nog even over willen nadenken. (pauze) Maar als u nu reserveert, dan bent u zeker van uw plaats.”

38. Je geeft je niet meteen gewonnen.
“Waar twijfelt u nog over, ik ben hier om mee met u te denken.”
Te veel pushen werkt averechts. Vraag het maximum 2 keer. Dit is ook een kwestie van het juiste evenwicht vinden, afhankelijk van persoon tot persoon. Het Fingerspitzengefühl (de vaardigheid om een delicate situatie juist in te schatten) ontwikkelt zich doorheen de jaren. Als je te veel moet pushen was je verkoopgesprek niet overtuigend genoeg.

39. Omgekeerde psychologie werkt ook.
“Anders kan u later terugkomen morgen tijdens de bezoekuren.”
Of begin na het slot reeds in te pakken en maak aanstalten om te vertrekken.

40. Help gasten in hun keuze, maar laat ze wel zelf kiezen. Als mensen twijfelen tussen twee excursies, zeg dan duidelijk: “Dat is de beste excursie uit ons programma.”

41. Gebruik de alternatieve vraagstelling wanneer je iemand in een bepaalde richting wilt duwen.
“Wilt u dat graag op woensdag of op zaterdag doen?”
“Wilt u de bustour of de jeeptour doen?”
Meestal kiest men de tweede optie omdat dat het meest blijft hangen.

42. Behandel tegenwerpingen zorgvuldig op cruciale momenten. Een gast kan soms tegenwerpen na al ingestemd te hebben.
“Moeten wij zo vroeg opstaan om te vertrekken?! Dan kunnen wij niet meer ontbijten.” Als je geen goed antwoord formuleert bestaat de kans dat de gast annuleert. Antwoord met: “Het is een niet te missen ervaring” of “U kan aan de receptie vragen of men een lunchpakket voor u klaar maakt.”

43. Productkennis is onontbeerlijk. Weet een antwoord op alle vragen van het hotel, het openbaar vervoer, de omgeving en excursies. Probeer alle excursies te doen. De gast moet denken dat je alles weet. Dit is goed voor de relatie met de gast. Dan komt hij voor alles naar jou, en heb je meer kans om iets te boeken.

44. Elk contact met de gast is een opportuniteit. Als je gasten tegenkomt in het hotel of tijdens bezoekuren kan je vragen: “Wat hebt u al gedaan deze vakantie? Wat hebt u al van het land gezien? Hebt u ons vernieuwd excursieprogramma al gezien? U hebt me verteld hoeveel interesse uw vrouw in cultuur heeft, wat vindt u van het idee om haar met een excursie naar … te verrassen?”

45. Stel een positieve houding op t.o.v. verkoop: vb. “Ik zie geen verschil tussen service verlenen en verkopen." Of: “Ik beschouw verkoop als een kunst.” Of: “Verkoop is voor mij een uitdaging.” En: “Ik probeer mezelf voortdurend te verbeteren.”

Een verkooptrainer zei me ooit eens: “Als ik zelf bijvoorbeeld schoenen ga kopen, dan maak ik ook altijd een paar tegenwerpingen, zoals ‘Ik twijfel nog een beetje.’ Gewoon om te zien hoe de man er op reageert en of hij zijn best wel doet om mij iets te verkopen.”

Roadtrip door Amerika: Florida en Georgia

“That’s a fucking quarter man!” We zijn een beetje verschoten van de brutaliteit en vrijpostigheid waarmee een zwarte bagagedrager op de luchthaven van Miami onze koffers uit de handen trok, ze op een karretje laadde, ermee naar de uitgang van de aankomsthal reed en vervolgens om een fooi vroeg. We vinden dit vervelend want we hadden niet om hulp gevraagd. De man is duidelijk niet tevreden met onze vergoeding: een overschotje aan muntstukken van een vorige Amerikareis.

Met een Chevrolet, een echte Amerikaanse bak mét cruise control, zullen we Florida en Atlanta doorkruisen. Florida, The Sunshine State, is een staat waar veel rijke Amerikanen en filmsterren een buitenverblijf hebben. Op weg van de luchthaven naar de stad Miami rijden we over een groot meer dat verbonden is met de zee. Hierin liggen kleine eilandjes met villa’s, echte gated communities. Sommige afritten zijn afgesloten door bewaakte slagbomen. Hier wonen alleen maar mensen die een klein fortuin hebben. Achter elke villa ligt en steiger met een jacht.


De Amerikanen zijn erg hartelijk. Als wildvreemde wordt je in een restaurant of winkel vaak aangesproken met "honey" of "sweety". Ze zijn ook heel hulpvaardig als je om de weg vraagt.

In Miami bezoeken we Little Havana, een Cubaanse wijk. Hier wonen heel veel latino’s, vooral afkomstig uit Cuba en Mexico. Spaans is er na Engels de meest gesproken taal. Naast latino’s wonen er ook veel oudere mensen, gevestigd in zogenaamde retirement communities. Met haar subtropisch klimaat is Florida een paradijs voor gepensioneerden. Het is meestal goed weer, af en toe wordt deze regio geteisterd door orkanen. Een typerend beeld is een bejaard vrouwtje in een trainingspak met een golfpetje.

De afstanden in Miami zijn groot. De V.S. hebben niet alleen een fastfood-, maar ook een autocultuur. Men spreekt wel eens over autosteden. Zonder wagen kom je nergens. Langs de drukke banen liggen enorm veel fastfoodketens. Naast de bekende McDonalds, Pizzahut en Burger King zijn er ook nog Taco Bell en KFC (Kentucky Fried Chicken). In Taco Bell kan je taco’s en burrito’s vreten, KFC produceert allerlei soorten burgers met kip. De clichés over de V.S. kloppen hier. 'Bigger is better': gebouwen, auto’s, en menu’s zijn groter dan in Europa. Zwaarlijvigheid is niet abnormaal. Op de boulevard van Miami Beach staat een moddervette politieagent met een walkietalkie te zwaaien. Ik kan me niet inbeelden dat hij een wilde achtervolging zou inzetten. Mogelijk is de fysieke test niet zo zwaar bij de selectieprocedure van het Miami Police Department.

Taco Bell is best wel lekker. Vreemd dat Taco Bell nog steeds niet in Europa is doorgebroken.

Dat veel Amerikanen dik zijn komt omdat fastfood alomtegenwoordig is, populair en bovendien heel goedkoop. Goedkoper dan zelf koken. Dat werkt een bepaalde levensstijl in de hand maar is meestal ook de enige uitweg voor de poor class. Voor weinig geld koop je veel energie. De massaproductie van fastfood is niet vergelijkbaar met de Europese schaalgrootte. Ook in supermarkten is het eten veel ongezonder. Als je een Walmart binnen stapt zie je bijna geen gezonde basisproducten in de rekken liggen zoals tomaten, komkommers, witte yoghurt en bruin brood. Wel roomijs met kauwgomballen erin, spuitbussen met vloeibare kaas om zo in je mond te spuiten, twintig soorten donuts, honingsaus voor bij de frieten, gefrituurde chocoladekoekjes, soms sta je echt paf als je ziet wat men allemaal in Amerikaanse supermarkten verkoopt. Vitaminen zijn verkrijgbaar in pilvorm bij de local drugstores.


Wat zijn de Amerikanen toch inventief. Met de cheese spray kan je vanuit je luie zetel je mond volspuiten met kaassmurrie.

Met onze Chevy rijden we richting de Keys, een rij eilandjes onder Florida. Key West is het zuidelijkste punt van de Verenigde Staten. Alle eilandjes zijn verbonden met bruggen. Langs de eilandjes liggen veel huisjes met vissersbootjes. Vissen is een populaire bezigheid in Amerika. Naast vissen zijn de Keys erg in trek bij duikers vanwege de vele koraalriffen. De keys zijn ook bekend van de jeugdserie Flipper, die werd daar opgenomen.


Daarna trekken we terug noordwaarts richting Everglades. Dit is een heel groot natuurgebied met uitgestrekte moerassen, bekend van de alligators en de propellerboten. Deze boten zijn geschikt om in het ondiepe water te varen. Jammer genoeg zijn deze moerassen niet alleen ideaal woongebied voor alligators, ze zijn ook een geliefkoosd terrein voor muggen. Het krioelt er van. Nooit in mijn leven heb ik zoveel muggen bij elkaar gezien. Op sommige plekken zijn er zo veel dat het eigenlijk niet meer aangenaam is om het natuurpark te bezoeken. Ergens zien we een parkwachter die met een speciale muggenstift over zijn armen heeft gesmeerd, maar zelfs dan is het nog hopeloos. Op zijn armen ligt een miniberglandschap van beten.


Later die dag zit een grote zwerm muggen ons op de hielen. We vluchten met z’n allen naar de auto. Om er zo weinig mogelijk in de auto te laten vliegen schudden we eerst de muggen van ons af, vervolgens tellen we af en dan doen we bliksemsnel de autodeuren open en dicht om in te stappen. Zelfs wanneer de autodeuren maar een seconde open zijn geweest moeten we tientallen vervelende indringers doodkloppen. Heel het plafond en de ramen van de huurauto plakken vol dode muggen en bloedspatjes. Leuk is anders. Ze steken als uitgehongerde wolven en het jeukt verschrikkelijk. Toch hebben we alligators en watervogels gezien en heeft een lynx heeft ons pad gekruist. Hij bleef ons aanstaren met zijn katachtige blik en koos vervolgens het hazenpad. Bij de uitgang van het park kan je in een toeristenshop een heel toepasselijke sticker kopen: ‘I gave blood to the Everglades’.

Verder weg zien we aan de zijkant van de baan een casino staan. Voor de ingang staan enkele bewakers met padvindershoeden. Het casino is opgesplitst in een luidruchtige gedeelte, waar vele rijen bingokasten staan, en een tweede verdiep waar Roulette, Black Jack en Texas Hold’em Poker gespeeld worden. Omdat we niet eten in het casinorestaurant en geen fiches aankopen, worden we snel terug naar buiten gestuurd. We hebben toch even de sfeer kunnen opnemen. Big brother is watching you.

We zetten onze trip verder richting Georgia. Onderweg slapen we meestal in motels, sommige zijn erg goedkoop en muffig. Een absolute aanrader is het Savannah Thunderbird Motel. We worden er in de kamer opgewacht door een ontvangstcomité van kakkerlakken. In de badkamer komen ze uit het afvoergaatje. Wanneer ik de schuif van het nachtkastje open trek zie ik een Holy Bible liggen en -jawel hoor- een kakkerlak wegrennen. Deze bijbel komt goed van pas om de kakkerlakken dood te kloppen. Overigens, buiten dit klein euvel, was het een prima motel.

Georgia is een staat waar veel zwarten wonen. De hoofdstad is Atlanta, hometown van Martin Luther King. Dit icoon woonde in een wijk met houten huisjes, vlak naast het central business district. Het is een arme buurt die fel contrasteert met het moderne gedeelte waarin de hoge wolkenkrabbers staan. In een van de wolkenkrabbers kunnen we een glazen lift naar boven nemen. Van bovenop hebben we een prachtige skyline en zicht op brede autostrades met zeven rijvakken. Vanop deze hoogte lijken het wel speelgoedautootjes.


In Atlanta moet je zeker en vast het Coca-Cola Museum bezoeken. Je krijgt o.a. een interessante documentaire te zien. Pepsi heeft ooit beter gescoord in een blinde smaaktest en toen heeft Coca-Cola het recept veranderd. De 'New Coke' werd echter geen succes, na 79 dagen lanceerde men terug de originele smaak onder de naam 'Coca-Cola Classic'. Verder kan je er alle soorten flesjes en blikjes uit de hele wereld bewonderen. Er hangt een grote teller waarop je ziet hoeveel triljarden liters cola er tot nu toe geproduceerd zijn. In de laatste kamer van het museum staat er ons een verrassing te wachten: een rij fonteinen waar non-stop Coca- Cola uit spuit. Verder staan er tapkasten waar je alle andere frisdranken van de Coca-Cola Company kan proeven (en dat zijn er verbazingwekkend veel) zoals blauwe limonade. Bij de uitgang zien we een groepje zwarte schoolkinderen. Ze staan in een kring. Een paar gasten maken de beats en de anderen rappen er op. What’s up homiez?

Hopelijk hebben ze geen wapens op zak. Wapens vind je bijna overal. Drank kan je echter niet zomaar kopen. Er zijn speciale liquor stores waar je pas vanaf 18 binnen mag. Openbaar drinken mag niet, vandaar dat men in de States op straat alcohol drinkt vanuit een bruin kraftzakje. Vanaf 16 jaar mag je al autorijden.

Terug in Florida kamperen we aan Fernandina Beach. Onze tent staat vlak bij het strand. Een visser haalt juist een haai binnen. Het is een klein exemplaar. Ik mag de haai even in de hand houden. Ik houd hem vast aan zijn kaken zodat hij me niet kan bijten. Het beest spartelt en weegt best wel wat. We zien ook zeekoeien of manatees op het strand. Deze kunnen 13 feet lang worden en tot 3000 pound wegen.

Een manatee. Bijna zo schattig als een dolfijn.

Van deze vele attractieparken die in Florida liggen bezoeken we Disney World nabij Orlando en Kennedy Space Center op Cape Canaveral.

Disney World is enorm groot. Op een bepaald moment eindigt de autostrade aan het Disney World landgoed. Via een afrit kom je dan op een immense parking vanwaar je met een trein op monorail naar de ingang van een van de parken rijdt. Disneyland is eigenlijk opgedeeld in vier aparte themaparken: Disney’s Animal Kingdom, Disney’s Hollywood Studios, Epcot (een futuristisch park) en Magic Kingdom, waar het kasteel van Assepoester staat, dat op alle reclamefilmpjes veel groter lijkt dan het in werkelijkheid is! Dat komt omdat het dikwijls vanuit kikvorsperspectief wordt gefilmd. De leukste attractie is ongetwijfeld de overdekte rollercoaster Space Mountain. Je zit heel de tijd in het donker en dus weet je niet op voorhand waar je heen gaat. Licht- en geluidseffecten maken het geheel spannend en futuristisch. Ook leuk was de Toy Story attractie waarin je in het ruimteschip van Buzz Lightyear zit en zelf moet laserschieten op bewegende doelwitten.

Van het Kennedy Space Center hadden we iets meer verwacht, maar het is toch wel boeiend. Je moet in de bus zitten om verschillende sites te bezoeken. We hebben o.a. door een ruimtestation gewandeld en een Space Shuttle gezien.


Onze laatste vakantiedagen brengen we terug door in Miami. Door met jongeren te praten probeer ik een beeld te krijgen van hoe de Amerikanen naar Europa kijken.

Amerikanen die Europa bezocht hebben vinden het heel bijzonder dat je in Europa op korte afstand zo veel verschillende culturen hebt. Europa is zeer compact in vergelijking met de V.S. Ze hebben interesse in historische gebouwen zoals Griekse tempels, Middeleeuwse kastelen en Gothische kathedralen, want die heb je in de V.S. niet.

Als wij een melige Amerikaanse film of serie zien zeggen we soms spottend “dat is zo typisch Amerikaans.” Wel, in de V.S. heeft men ook een naam bedacht om brol uit Europa te benoemen: Eurotrash. Het Eurovisiesongfestival, Europese dancemuziek en Europese mode kunnen daar onder vallen. Eurotrash is ook een naam voor mensen die denken dat Europa verfijnder, beschaafder en cultureel hoger ontwikkeld is.

Veel Amerikanen zijn zelf heel patriottistisch en trots op hun land. Ze zijn bewust dat Amerika een machtig land is en dat veel uit de V.S. komt. Amerika heeft via multinationals, de film- en popmuziekindustrie een belangrijke culturele invloed op ons. Vele ideeën komen uit Amerika, maar er is ook een groot deel dat weg gefilterd wordt omdat het niet geschikt is voor de Europese markt. Europeanen hebben andere smaken en voorkeuren.